บล็อกนี้สำหรับทุกคนในครอบครัว

๑ พ.ย. ๕๑

        ภายหลังกลับจากงานทอดกฐินของคุณลุงเที่ยง  ปลั่งประเสริฐแล้ว ฉันพาพี่ - น้องและลูกสาวเดินทางไปยังเขาแตงโม เพื่อไปเยี่ยมพี่เอียด ซึ่งกำลังปลูกสร้างบ้านหลังใหม่ โดยกำลังดำเนินงานในขั้นตอนตั้งเสาเอกนั่นเอง
       
        ผู้คนรอบข้างภายในเขาแตงโมที่ฉันสัมผัส ล้วนมีใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส มีความสุข สวนทางกับสภาพเศรษฐกิจของประเทศ ถึงแม้ว่าจะตกต่ำดำดิ่งเพียงใด พวกเขาก็ดำรงชีพได้ตามปกติ ซึ่งเป็นเพราะพวกเขาต่างก็มีที่ดินทำกินเป็นของตนเอง ผัก ผลไม้ต่างๆ พวกเขาก็ปลูกไว้บริโภคกันเอง ที่เหลือก็นำไปแบ่งปันให้กับผู้อื่น

        สำหรับสภาพแวดล้อม ก็ล้อมรอบไปด้วยพฤกษานานาพันธุ์อันเขียวขจี ภูเขาสูงรอบทิศทาง โดยมิต้องกังวลกับตลาดหุ้นว่าตกไป ๔๐๐ จุด และ ๕๐๐ จุด หรือภาวะเศรษฐกิจโลก (แบบทุนนิยม) จะล่มสลายลงตรงเบื้องหน้าแต่อย่างใด

        หลักการเศรษฐกิจพอเพียงตามแนวพระราชดำริขององค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เป็นสิ่งที่ชาวบ้านเขาแตงโมยึดถือ โดยดำเนินชีวิตอยู่บนพื้นฐานความพอเพียง และพึ่งพาตนเองได้อย่างมีความสุข

        ในการเดินทางครั้งนั้น มีหลานตัวน้อยๆ ที่มีนามกรว่า “หนอนน้อย” ร่วมเดินทางไปด้วย เมื่อไปพบกับ “ฟอร์ด” “ทีม” และ “ที” ก็วิ่งลงไปเล่นในโคลนกันอย่างสนุกสนาน เพลิดเพลิน เจริญใจตามประสาเด็ก

        เมื่อเดินทางมาถึง ฉันก็ไปดูไร่ยูคาที่ฉันได้ปลูกไว้เมือสองปีที่แล้ว ซึ่งเจริญเติบโต งอกงามมากแล้ว แต่ฉันรู้สึกเสียดายที่เดินไปดูไม่ทั่วถึง เพราะฟ้าฝนในวันนั้นช่างไม่เป็นใจเอาเสียเลย

        ฉันมาเห็นพี่เอียดปลูกบ้านหลังใหม่ ก็เกิดความรู้สึกอยากปลูกขึ้นมาบ้างอีกสักหลัง ไว้พักผ่อนหย่อนใจ หลังเคร่งเครียดมาจากงานประจำ

        ถึงตรงนี้ ฉันคงต้องพักที่บ้านพี่เอียดไปก่อน ขณะที่ชายคนหนึ่ง ซึ่งมาช่วยพี่เอียดปลูกบ้าน ก็นำฟอสซิลช้างมาให้ชมสองชิ้น และเขายังบอกต่ออีกว่าฟอสซิลอีกหลายชิ้นอยู่ที่บ้านของเขา

        โอกาสหน้า ฉันจะนำรูปฟอสซิลมาฝากอย่างแน่นอน

                                                                                                           สมบูรณ์
                                                                                                           --------